+
نوشته شده در سه شنبه 1387/03/07ساعت 22:13 به قلم: اوستا بهرامیان
|
حرف هاي ما هنوز ناتمام... تا نگاه مي كني: وقت رفتن است باز همان حكايت هميشگي! پيش از آنكه باخبر شوي لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود. آي... اي دريغ و حسرت هميشگي! ناگهان چقدر زود دير مي شود!
